آداب محلی ایران

زبان گزی

گزشهری است در بخش مرکزی شهرستان شاهین شهر و میمه استان اصفهان. این شهر تاریخی در دشت نسبتاً مسطحی قرار گرفته، که فاقد عوارض طبیعی است. قدمت و کهن سالی گز به قبل از ظهور اسلام می رسد. بافت این شهر قدیمی بوده و به صورت سنتی بنا گردیده است ولی در سالهای اخیر تغییراتی یافته و سبک جدید معماری در آن متداول شده است. گویش و زبان گزفرس قدیم بصورت قسمتی اززبانهای چهارگانه پهلوی یا پهله ای (شهری ) ، ولایتی (روستایی ) ، بتری ( بریده وکوتاه ) و دری که مربوط به بیان ودشت و دره و صحرا بوده است ۰ این گویش به تدریج ازقرن یازدهم هجری به بعد تحت تأثیرزبان خط فارسی قرارگرفته وتغییر یافته است ولی در حال حاضر، گویش مزبور یک گویش قدیمی و اصیل ایرانی محسوب میگردد و از نظر کتابت بدون خط و از الفبای فارسی و عربی و اعراب آنها استفاده مینموده و میکند و به علت تشابهاتی که در بعضی لغات وکلمات و واژهها با گویش زبان آلمانی و بعضی نواحی اروپا و حتی یونان داشته است ، مورد تحقیق و بررسی متخصصین و فرهنگ شناسان آلمانی نظیر« ویلهلم آیلرس» (۱۹۸۹ – ۱۹۰۶ م) قرارگرفته است .

http://seeiran.ir/wp-content/uploads/2018/03/25079.mp3

زبان گزی

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن